Είμαστε στην 4η ημέρα του ταξιδιού και ήδη έχουμε δει αρκετά υπέροχα αξιοθέατα, όμως δεν έχουμε τελειώσει. Άλλη μια μέρα θα ξεκινήσει ακολουθώντας μέρος της επονομαζόμενης "Ρομαντικής Οδού" (Romantischen Strasse) στο μοναδικό Αλπικό περιβάλλον της Βαυαρίας, μέσα από ονειρεμένους δρυμούς, στεφανωμένους από ένδοξα φρούρια και διακοπτόμενους από κελαριστά ρυάκια και παραπόταμους, με άφθονους κυνηγότοπους, ειδυλλιακές λίμνες, μυστικά ξέφωτα κι απότομα φαράγγια. Αρχικά θα φτάσουμε στον πρώτο προορισμό μας, το Γκάρμις Πάρτενκίρχεν. Μέχρι και το 1935 οι πολιτείες Γκάρμις και Πάρτενκίρχεν ήταν ανεξάρτητες η μια από την άλλη, σε απόσταση ενός χιλιομέτρου, οπότε με εντολή του Αδόλφου Χίτλερ ενώθηκαν για να υποδεχτούν τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936, τους πρώτους που περιλάμβαναν αλπικό σκι. Οφείλει τη φήμη του στην εξαιρετική του τοποθεσία στους πρόποδες της ψηλότερης κορυφής των γερμανικών Άλπεων, τη Zugspitze, σε υψόμετρο 2.964 μέτρων. Το κέντρο του Γκάρμις αποτελείται σήμερα από πανέμορφα παλαιότερα και νεότερα σπίτια και πανδοχεία, ζωγραφισμένα με υπέροχες βουκολικές και βιβλικές παραστάσεις, που θα συναντήσουμε περπατώντας στον ιστορικό πεζόδρομο Λουντβιγκ Στράσσε. Συνεχίζοντας, μετά από 20 χιλιόμετρα μαγευτικής ορεινής διαδρομής, βρισκόμαστε στη βαυαρική πόλη Ομπεραμμεργκάου, Μια πολιτεία σαν βγαλμένη από παραμύθι στους πρόποδες των Άλπεων, διάσημο για τα υπέροχα ζωγραφισμένα από ντόπιους σπίτια και το ιδιαίτερο χρώμα. Οι απεικονίσεις, είναι εμπνευσμένες από τοπικούς μύθους, από θρησκευτικές παραδόσεις, αλλά και παραμύθια. Μάλιστα, πολλές εικόνες είναι «βγαλμένες» από τα παραμύθια των αδελφών Γκριμ, οι οποίοι κατάγονταν από το Χάναου της Γερμανίας. Περπατώντας για λίγο, θα τα δείτε όλα από κοντά στους τοίχους ολόγυρα, θέματα θρησκευτικού περιεχομένου, δοσμένα με ρομαντικό τρόπο, βουκολικές αναπαραστάσεις από τη ζωή της υπαίθρου, την καθημερινότητα και κυρίως εικόνες από τον ονειρικό κόσμο των παραμυθιών και του γερμανικού θρύλου. Επίσης, κάθε 10 χρόνια γίνεται εδώ αναπαράσταση των Παθών του Κυρίου, με την τελευταία να έχει πραγματοποιηθεί το 2020. Καθιερώθηκε το 1633, σαν τάμα των κατοίκων μετά από μια επιδημία πανώλης.Συμμετέχουν πάνω από 2000 ηθοποιοί και διαρκεί 103 ημέρες, από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο. Ακόμη ένα χαρακτηριστικό του χωριού είναι τα ξυλόγλυπτα αντικείμενα. Υπάρχουν πολλά μαγαζάκια με ξύλινα στολίδια, αλλά και διακοσμητικά είδη, ενώ στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης μπορούμε να δούμε σπάνια είδη ζωγραφικής πάνω σε ξύλο και άλλα κομμάτια ξυλογλυπτικής. Τελευταίος προορισμός μας της υπέροχης αυτής απόδρασης στο μαγευτικό αλπικό περιβάλλον, η νοτιότερη πόλη του ρομαντικού δρόμου, το Φύσεν, άλλη μια πόλη σαν από παραμύθι. Παλ χρώματα στα σπίτια, πολλά από τα οποία διακοσμημένα με ζωγραφιές στις προσόψεις τους, με τις κωνικές στέγες, baroque εκκλησίες, γοητευτικά μικρά μαγαζάκια, περιτριγυρισμένα από τα χιονισμένα αλπικά βουνά. Το γύρω φυσικό της τοπίο είναι τόσο εντυπωσιακό, που γοήτευσε τον βασιλιά Λουδοβίκο για να χτίσει το παραμυθένιο παλάτι Neuschwanstein. Θα περπατήσουμε στον κεντρικό πεζόδρομο Ράϊχεν Στράσσε και θα χαθούμε στα στενά δρομάκια της παλιάς πόλης.Χαρακτηριστικό της περιοχής είναι ότι εδώ ιδρύθηκε η πρώτη συντεχνία κατασκευαστών λαούτου στην Ευρώπη, τον 16ο αιώνα. Και μετά τον 17ο αιώνα καθιερώθηκε σαν η πόλη με τη μεγαλύτερη παραγωγή βιολιών. Σήμερα υπάρχουν μόνο 5 κατασκευαστές βιολιών στην περιοχή. Πολύ κοντά στο Φύσεν βρίσκεται το περίφημο κάστρο Νοϊσβάνσταϊν το οποίο ενέπνευσε τον Γουώλτ Ντίσνεϋ. Η κατασκευή του διατάχθηκε από τον Λουδοβίκο Β΄ της Βαυαρίας ως χώρος ανάπαυσης και φόρος τιμής στον Ρίχαρντ Βάγκνερ. Ο Λουδοβίκος πλήρωσε για το παλάτι από τη περιουσία του και από δάνεια και όχι από τα δημόσια κεφάλαια της Βαυαρίας. Εδώ θα είναι η τελευταία στάση μας. Μετά από την επίσκεψη στο Κάστρο, αργά το απόγευμα επιστροφή στο Μόναχο.